دخترک کناره جاده نشسته بود و به ماشينهاي زيادي که پشت سرم از پيچ جاده رد مي شدند نگاه مي کرد....

سفيد، سياه ،قرمز، طوسي ،نقره اي ....

يه نگاهي به پشت سرش انداخت ،خونه و تعميرگاه پدرش را نگاه کرد.از نگاهش پيدا بود....ماشينها و آدمها ميرن اما اون هميشه اينجا کنار اين جاده شلوغ و پرپيچ و خم نشسته و به رد به جا مونده از رفته ها نگاه مي کنه ... اون هيچ وقت تا ته جاده نرفته بود ...تنها چيزي که هميشه مي مونه جاده است، جاده اي که سالهاست به اين خونه و دخترک وفادار مونده ....